به “تن” که بگویی بله، می شوی “تنبل”

 

 

یکی از وظایف ما شناساندن مسئولیت های فرزندانمان به ایشان است.

همچنین باید راهکارهای مناسب جهت مسئولیت پذیری را به ایشان آموزش دهیم.

 

 

همة جوامع برای تداوم فرهنگ و تاریخ خود، سنت­ هایشان را از نسلی به نسل دیگر آموزش می­ دهند.

 

 

برخی از نظرات مطرح شده در جلسه هم اندیشی توسط والدین، مربیان و دانش آموزان:

• مسئولیت پذیری در کار بستگی به محیط دارد و ممکن است نسبت به محیط تغییر کند.

 

• باید اولویت­ بندی داشته باشیم و به عاقبت کار بیندیشیم و در لحظه فکر نکنیم و به مسئولیت خود نسیبت به خانواده و اطرافیان توجه داشته باشیم.
• مسئولیت اصلی دانش آموزان در حال حاضر درس خواندن است که اگر این مسئولیت با تشویق و حمایت خانواده و دیگران همراه باشد موفقیت در انجام آن نیز بهتر است و نتیجة آن قابل قبول خواهد بود.

اما آیا باید فقط به واگذاری همین مسئولیت برای دانش آموزان اکتفا کرد!؟

 

 

• زندگی بچه­ ها فقط درس خواندن نیست و آنها مسئولیت­های دیگری در قبال خانواده و جامعه دارند که از درس خواندن اهمیت کمتری ندارند. بچه­ ها باید با اقوام خود رفت و آمد داشته باشند و در مهمانی­ ها شرکت کرده و خود را برای مرد شدن آماده کنند و به بزرگ­ترها کمک کرده و خود را در قبال آنها مسئول بدانند.

 

• بچه­ ها در آینده تعهدات اجتماعی خواهند داشت. استقلال و انجام مسائل مذهبی جزء مهم­ترین مسئولیت­های آنهاست. آنها همچنین در کلاس و مدرسه نیز نسبت به دوستان خود مسئول هستند.
• نسبت به جامعه نباید بی توجه بود بلکه باید بیشتر سعی کنیم قانون­مند باشیم و به وظایفی که نسبت به جامعه داریم، عمل کنیم.

 

• وقثتی مسئولیتی پذیرفته می­شود باید به تمام جهات آن توجه شود نه اینکه فقط به انجام آن اکتفا نمود.
• جلب اعتماد از طرف فرزندان موجب واگذاری مسئولیت های بیشتر از جانب والدین خواهد شد.
• ما نسبت به خود، خداوند، اطرافیان، جامعه و حتی طبیعت مسئول هستیم.
• انسان های بی مسئولیت فقط به فکر خوش گذرانی خودشان هستند.

• در گذشته مردم هوای یکدیگر را بیشتر داشتند و نسبت به یکدیگر بیشتر احساس مسئولیت می­ کردند.
• الآن نیز مثلاً اگر یکی از دوستان ما از ما جزوه ­ای خواست باید به او کمک کنیم. ما باید در قبال همکلاسی­ های خود مسئول باشیم.
• اگر کاری را به بچه­ ها می­سپاریم نباید فکر کنیم که آنها در توانشان نیست بلکه باید دید خود را بازتر کنیم. علیرغم اینکه نباید در سپردن مسئولیت ها به گونه ای عمل کنیم که فراتر از توان بچه ها باشد. زیرا باعث ایجاد دلسردی و از بین رفتن اعتماد به نفس ایشان می شود.

 

• والدین باید از به عهده گرفتن مسئولیت فرزندان خودداری نمایند.
• بچه ها باید برای به دست آوردن برخی از امتیازات تلاش کنند.
• والدین باید در زمینه مسئولیت پذیری برای فرزندان خود الگو باشند.
• انسان های مسئولیت پذیر عواقب رفتارهای خودشان را می پذیرند.

 

• والدین نباید درباره آموزش مسئولیت پذیری به فرزندان در نصیحت، سخنرانی و استدلال کردن زیاده روی کنند.
• حتی المقدور در انجام کارهای خانه از فرزندان مشارکت گرفته شود.
• به فرزندان پول توجیبی هفتگی یا ماهیانه داده شود تا مدیریت مالی را تمرین نمایند.