عاشق بود. عاشق مردم. ابن بابویه 17 دی ماه هر سال غوغایی برپاست.

جهان پهلوان از همان ابتدا مردم داربود. چه زمانی که در تولیدو مدال گرفت و البته ضربه خورد و چه زمانی که در بازار برای زلزله زدگان گونی گونی پول جمع کرد و به داد دل مردم رسید.

در تشک هم همین بود. اگر پای کشتی گیری چون الکساندر مدوید صدمه دیده بود از ناحیه زیر نگرفت و سگک نکرد.

اهل تبلیغات نبود. در فیلم تختی دیدیم تمام درآمد گل فروشی را صرف مردم کرد. تا زمانی که همسرش زنده بود و در بیمارستان ایران مهر از این دنیای خاکی رفت فقط لب به ستایش تختی نمود.

طلای المپیک و طلاو نقره جهانی کنار، اوشیفته مردم بود. از زبان همه هم مرشد بود. به طوری که هادی عامل او را فقط با لفظ آقا تختی صدا می زند. طالقانی رییس فدراسیون اورا اعجوبه فن و اخلاق میداند.

نام تختی همپای پوریای ولی برای ایران جانمان ارزش دارد.

باید دید نصیر زاده غول وزنه برداری جهان و پرویز مافی یگانه بوکسور ایران با چه شور و هیجانی نامش را به زبان می آورند.

17 دی ماه روز بزرگی برای کشتی ایران و ورزش ماست. یاد و خاطره اش گرامی باد.