امروز 20 مهر است.

روزی بارانی در تهران که هوای استانهای شمالی را برای ما تداعی می کند.

صبحتان به نیکی و صبح بارانی شما بخیر باشد.

20 مهر روز بزرگداشت امپراطور غزل ایران است. در قرن 8 کسی چون حافظ نتوانست عرفان را با عشق بیامیزد. عرفان و سلوک را به اوج خود رسانید و در ادبیات قلمرویی شگرف ایجاد کرد.

حافظ بعد از سعدی و قبل از صائب یک تنه در غزل های خود قله ها را در نوردید.

بی مهر رخت روز مرا نور نماندست

وز عمر مرا جز شب دیجور نماندست

هنگام وداع تو ز بس گریه که کردم

دور از رخ تو چشم مرا نور نماندست

می رفت خیال تو ز چشم من و می گفت

هیهات از این گوشه که معمور نماندست

وصل تو اجل را ز سرم دور همی داشت

از دولت هجر تو کنون دور نماندست

در همین غزل پایه های عشق عرفانی – مقام صبر – وصال را با هم ببینید.

غزل حافظ به اعتقاد سیروس شمیسا، آشناترینِ اشعار برای عام و خاص است و این موقعیت برای کمتر شاعری، حتی در مقیاس جهانی پیش آمده‌است. حافظ محبوب‌ترین شاعرِ ایرانی است. اگر کتابی شعر در یک خانهٔ ایرانی پیدا شود، به‌احتمال بسیاراین، دیوانِ حافظ است.