بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

شورای دانش‌آموزی کجاست؟

چرا وعده‌هایی که داده بود، عملی نشدند؟

مگر قرار نبود این شورا پل ارتباطی بین دانش‌آموزان و مسئولان باشد؟

چرا بسیاری از حرف‌هایی که در روزهای انتخاباتی شنیدیم، امروز به فراموشی سپرده شده‌اند؟

سخنگوی شورای دانش‌آموزی چرا پاسخگو نیست؟

چرا هیچ توضیحی درباره این‌همه بی‌توجهی و کوتاهی داده نمی‌شود؟

بارها وعده‌هایی از سوی شورای دانش‌آموزی مطرح شد: بهبود امکانات آموزشی، حل مشکلات رفاهی، افزایش تعامل با مسئولین مدرسه، ایجاد فضایی برای بیان نظرات دانش‌آموزان و بهبود شرایط عمومی مدرسه. اما امروز که زمان عمل است، فقط سکوت می‌شنویم.چرا هیچ فضایی برای دانش‌آموزان فراهم نشده تا نظرات و مشکلات خود را مطرح کنند؟ نه سامانه‌ای وجود دارد، نه جلسه‌ای برگزار می‌شود، نه حتی یک صندوق پیشنهادات ساده! مگر شورا نمی‌داند که ما هم حرف‌هایی برای گفتن داریم؟
بوفه کجاست؟ مگر قرار نبود به مشکلات رفاهی ما رسیدگی شود؟ چرا هنوز ساده‌ترین نیازهای ما، مثل یک بوفه‌ی مناسب، برطرف نشده است؟ چرا خبری از امکانات وعده‌داده‌شده نیست؟ تجهیزات ورزشی، برنامه‌های فرهنگی و حتی بهبود محیط مدرسه کجا هستند؟ آیا این‌ها فقط حرف‌هایی برای جلب رأی ما بودند؟

ما دانش‌آموزان حق داریم بدانیم چه بر سر تعهداتی آمده که شورا برای جلب اعتماد ما داده بود. چرا هیچ گزارشی از اقدامات انجام‌شده ارائه نمی‌شود؟ اگر وعده‌ای نمی‌توانستند عملی کنند، چرا آن را دادند؟ چرا هیچ‌کس پاسخگو نیست؟

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ» (ای کسانی که ایمان آورده‌اید! چرا سخنی می‌گویید که به آن عمل نمی‌کنید؟) (سوره صف، آیه ۲)

ما از شورای دانش‌آموزی انتظار داریم که به وعده‌های خود عمل کند و از این سکوت و بی‌عملی دست بردارد. دانش‌آموزان به شورایی شفاف، پیگیر و مسئول نیاز دارند؛ شورایی که صدای ما را بشنود و برای رفع مشکلات واقعی ما اقدام کند. اگر این شورا نمی‌تواند وظایفش را انجام دهد، بهتر است راه را برای کسانی باز کند که توانایی و شایستگی واقعی داشته باشند.سکوت کافی است؛ ما به عمل نیاز داریم، نه وعده‌های تکراری و بی‌پشتوانه!

نویسنده: دانش آموز مطالبه گر (با اسم مستعار زال)