جام جهانی نزدیک است. جامی که ما برای سومین بار با کیروش آن را تجربه خواهیم کرد. 4 سال پیش یک قدم تا صعود فاصله داشتیم و این بار شاید برای اولین بار از گروه صعود کنیم.

هنوز هم از نظر ما دهه شصتیها جام جهانی 1990 ایتالیا بهترین بوده است. امسال برزیل و آرژانتین و بلژیک و انگلستان مدعی هستند. ایتالیا نیست و این یعنی جام جهانی جذابیتش کمی کم شده است.

رونالدو و مسی جام آخرشان است.

ایران در اولین بازی با انگلستان روبرو می شود.از نظر کارشناسان میتوانیم مساوی بگیریم. البته مربیان قدیمی تر نظر دیگری دارند و مدعی هستند شاید هم ببازیم.

فعلا شاکله تیم را لژیونرها تشکیل می دهند. در حمله امیدمان به طارمی و آزمون و جهانبخش است. هر سه در تیم های باشگاهی خوب هستند، هر چند سردار کمی در تیمش ضعیف ظاهر شده.

آمریکا قوی تر از قبل است. نبرد حیثیتی. سال 1998 با گلهای استیلی و مهدوی کیا آنها را بردیم ولی آنها بعد از 23 سال قویتر شده اند.مخصوصا خط میانی بسیار قدرتمندی دارند. ولز تیم مرموزی نشان داده. تیمی که انگلیسی بازی می کندو البته خوب نتیجه می گیرد.

یادمان نرود ما در نتایج جام جهانی از ژاپن و کره ضعیفتریم ولی از عربستان و تیمهای دیگر قوی تر ظاهر شدیم.

کیروش هوش بالایی در بازی گرفتن داردولی اگر عقب بیفتیم مانند بازی با بوسنی چند سال پیش نمی دانیم این هوش کمک می کند یا خیر.

خود من طرفدار ژرمنها هستم. امیدوارم این تیم ضعیف شده کمی به خود بیاید. این جام جهانی را با هم ببینیم. منتظر گزارشهای بعدی من باشید…….