چقدر زیبا و لذت بخش بود، وقتی می دیدی دانش آموزان نوجوان در حضور والدین خود از ارتباط با خدا صحبت می کنند.
یکی می گفت: من با خدا رفیقم.
دیگری می گفت: ارتباط من در شبهای امتحان با خدا بیشتر می شود!
دانش آموز دیگری می گفت: من خدا را در قلبم حس می کنم.
و آن یکی به استناد یکی از دیالوگ های معروف سینما می گفت راه های رسیدن به خدا به تعداد انسان های روی زمین است.
…
و همه این بحث ها در رابطه با بیان تجربه های افراد برای رسیدن به آرامش بود.
جالب اینجاست کسی از امکانات رفاهی برای رسیدن به آرامش صحبت نمی کرد. به نظر می رسید ظرفیت دانش آموزان ما به مراتب بالاتر از حد انتظاراست. یعنی اکثر دانش آموزان رسیدن به آرامش واقعی را در ایجاد ارتباطی عمیق با خدا می دانستند.
همچنین از تجربیات برخی از والدین گرامی هم استفاده کردیم. هر چند که در جلسه این بچه ها بودند که در اظهار نظر گوی سبقت را از پدر و مادر خود ربوده بودند.
بابت وقت گذاری اولیای گرامی نیز از ایشان سپاسگزاریم.


















من تو همه ی عکس ها دست به سینه ام :-D :-D :-D