و بالاخره اول مهر از راه رسید. 

گل هایی برای تقدیم به دانش آموزان عزیز آماده شده بود.

بچه ها شاخه شاخه گل ها را می گرفتند و وارد حیاط می شدند.

 

آقایان زمانی، نورعلی، زعفرانی و محمدی از همان ابتدای صبح در حیاط حضور داشتند و ضمن خوشامدگویی به دانش آموزان چند عکس یادگاری هم با آن ها گرفتند.

ساعت هفت و نیم زنگ خورد و بعد از سه ماه دوباره بچه ها توی صف ایستادند. آقای گودرزی مدیریت مدرسه برای آنها صحبت کرد و از اهمیت قانون و تلاش و نشاط گفت.

موقع پخش سرود جمهموری اسلامی ایران دانش آموزان به احترام پرچم مقدس کشور عزیزمون، دست های خودشون رو روی قلب های پاکشون گذاشتند و به این واسطه حس میهن دوستی خودشون رو ابراز کردند.

آقای گودرزی میان صحبت هاشون از بچه ها خواستند که چشمهاشون رو ببندند و به صحبت های ایشان گوش کنند.

بعد هم یک سال تحصیلی رو به صورت رویایی برای بچه ها مرور کردند تا جایی که سال تموم شد…

پس از اینکه همکاران مدرسه توسط آقای گودرزی معرفی می شدند بچه ها گل های خودشون رو به مربیان دوست داشتنی مدرسه هدیه می کردند و همه با هم می گفتند:

تقدیم به روی ماهت…

و یک ربع بعد اولین زنگِ سال تحصیلی جدید بود. همه سرِ کلاس ها رفتند. به گمانم بچه ها هم دل شان برای کلاس های مدرسه تنگ شده بود. مخصوصا آنهایی که همان روز اول ورزش داشتند …

 

دبیران ارجمند هم روز اول مهر مثل همه بچه ها خوش تیپ و شاداب و خندان به مدرسه اومده بودند. ما هم جهت اینکه چشم نخورن مثل بچه ها براشون اسفند دود کردیم. ضمن اینکه برای شروع سال تحصیلی جدید همه از قرآن کریم مدد گرفتیم.