بی شک یکی از بهترین شعرای معاصر ایران پروین اعتصامیست. به سال 1285 در تبریز به دنیا آمد.

شاعری که 35 سال زندگی کرد و فوق العاده در شعر ایران اثر گذار بود. او در مناظره عالی بود. داستانهای سیر و پیاز و محتسب و مست و ..او شاهکار ادبی است.

کسی که تحت حمایت پدر خویش بود و ازدواج ناموفقی داشت ولی در فرهنگ ادبیات ما تاثیر گذار بود.

پروین در قطعه سرایی تقریبا بی بدیل بود. او شاهکارهای فراوانی در قطعه دارد.

در قطعه با کلمات سحر انگیز زمام شعر را به دست می گرفت و او در اوج هیجان اشعار را سرود. در بازار و خواص و عوام اشعار را زمزمه می کردند.

غنچه ای گفت به پژمرده گلی
که ز ایام، دلت زود آزرد
آب، افزون و بزرگست فضا
ز چه رو، کاستی و گشتی خرد
زینهمه سبزه و گل، جز تو کسی
نه فتاد و نه شکست و نه فسرد
گفت، زنگی که در آئینهٔ ماست
نه چنانست که دانند سترد
دی، می هستی ما صافی بود

سادگی خودمانی در عین حال خروجی زیبای ادبی از این اشعار تبلور بی نظیری ایجاد کرد.