شهریار شاعر نوگرای غزل

شهریار در شعر و شاعری یدی طولانی دارد. چه آن زمان که حیدر بابا را سرود؛ و چه آن زمان که غزل را به همراه هوشنگ ابتهاج به آسمانها کشاند.

شهریار در غزل نوگرایی کرد. در دوره معاصر هیچ کس مانند او و هوشنگ ابتهاج نتوانست غزل را وامدار خود کند.

مضامین عرفانی ؛ مضامین عاشقانه همه و همه در خدمت استاد غزل ایران بود.

آموزه های دینی و به کار گیری این مضامین در غزل عرفان را به اوج رساند. او توانست عشق ناب معرفی کند. عشق، باور خدایی پیدا کرد.

چه در مورد عرفان و رنگ و بوی خاص آن و چه زمانی که دانشجوی پزشکی بود و عشق را به میان کشید تسلطش را عیان نمود.

اینها همه و همه و نشان از ارادت او به شعر ناب و قالب ویژه آن غزل بود.

این بیت را بخوانید:

پیرمو و گاهی دلم یاد جوانی میکند. بل بل شوقم هوای نغمه خوانی می کند.

با کلماتی ساده و صمیمی توانسته است همه را مجذوب خود و شعر خود کند. کم پیش می آید کسی اینگونه سحر کند.

به قلم معلم راهنما

مطالب مرتبط

اردو جاجرود نهم

اردو جاجرود نهم

بالاخره این پایه هم اردو یک شب خواب بیرون مدرسه رو تجربه کرد . این پایه از زمانی که وارد مدرسه شدن اردو هایی مثل جاجرود هفتم ، مشهد هشتم و خیلی از اردو های دیگه رو به دلایل...

صدای تو در مدرسه!

صدای تو در مدرسه!

📢 ویژه انتخابات شورای دانش‌آموزی باز هم بوی انتخابات در مدرسه پیچیده و بازار وعده‌ها و تبلیغات داغ است! اما بیایید قبل از رای دادن، یک بار برای همیشه بدون تعارف به یک سوال مهم...

0 دیدگاه

۰ دیدگاه

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *